Laatste artikelen

Deze keer was het thema : 'Avondrood'

Reacties (13)

Gister was ik van plan om even te gaan winkelen in Middelburg, ik had een paar zaken nodig die hier op het dorp niet wordenverkocht. Maar voor ik vertrok kreeg ik een telefoontje van mijn dochter. Of ik met haar en de kleine in Goes wilde gaan winkelen, zij moest er heen en Laura had gevraagd of ze naar oma Molly gingen (meestel als we samen naar de stad gaan is dat Middelburg) Nu mij maakt het niet veel uit, dus ik ben naar Goes gereden. Nu was dat erg rommelig, omdat er door wegwerkzaamheden delen van de A58 waren afgesloten in het weekend.  Zo kwam ik langs de oude weg, langs dorpen waar ik jaren niet langs ben gereden, zo zie je weer eens wat anders dan anders.

Maar goed, ik ben er gekomen al duurde het iets langer. We hadden voor de Appie afgesproken , maar in de parkeergarage zag ik de dames net voor me uit lopen. Even met de lichten geknipperd en ja ze zagen mij ook en kwamen even terug.

Daarna gezellig langs de winkels gewandeld en het lijstje van mijn dochter bij elkaar gezocht. Omdat Laura volgend zondag drie wordt, moesten er ook feestartikelen gekocht worden dingen voor de taart, dingen om te trakteren. kortom ik zou bijna mijn eigen aankopen vergeten. Maar gelukkig kwamen we ook langs de dierenzaak waar ik voor Molly droge brokjes moest hebben. Nu stond ik even te zoeken, want haar eigen merk stond er niet tussen. Laura was bij de dieren gaan kijken en roept opeens : 'Oma Molly kom eens kijken ik zie een Afrika' Nou dat wilde ik wel eens zien wat zou dat nu zijn? Nou even kijken wat ze zag het was . . . .

 

 

 

 

Reacties (11)

Nu is het buiten ook wel echt herfst, de blaadjes op mijn gras zijn niet meer te tellen, maar soms zijn er prachtige kleuren bij. Ik denk dat dit blad, dat ik op de foto zette van de wingerd hier in de buurt is en per ongeluk mijn tuin is binnengewaaid. Maar ik kon het goed gebruiken, het blauwtje heb ik in vorig jaar in de zomer op de foto gezet, dat was nog lastig omdat die beestjes maar blijven fladderen.

 

De tweede knutsel bevat geen foto's die ik zelf maakte, de onderdelen komen uit een psp clubje waar ik de dingen die ik kon gebruiken in mijn knutsel heb verwerkt op mijn manier, want van lesjes hou ik niet. Die heb ik jaren geleden wel gemaakt om te beginnen en mijn programma te leren kennen, maar dat was geloof ik in 2006 of zo. Sindsdien geen voorgekauwde plaatjes meer gemaakt, maar van mijn eigen smaak uitgegaan.

Reacties (10)

Toen ik klein was, hadden we thuis geen tv, we mochten op woensdagmiddag wel eens bij iemand uit de buurt komen kijken naar Pipo de clown, alles in zwart wit natuurlijk.

Ik weet nog goed dat er bij ons in het stadje altijd rond Sinterklaas een actie van de winkeliers was. Als je dan dingen kocht voor een bepaalde prijs, kreeg je er een soort zegeltjes bij en als je de kaart vol had (vaak meer kaarten) dan kon je die met naam en adres inleveren. Tussen de Sint en Kerst, werd er dan een tv verloot. De mensen die gewonnen hadden wisten dat nog niet, maar er kwam dan een radiowagen aan waar de stem tussen de muziek door steeds zei waar ze nu reden. Als kind hoorde je die dan aankomen steeds dichterbij en je hoopte dat die tv bij jou thuis zou worden afgeleverd. Maar dat is nooit gebeurd, twee straten verder moesten ze toen zijn.

Goed, toen ik 12 was kwam er bij ons een tv in huis er moest een antenne op het dak gezet en veel oude wijken zagen er dan zo uit.

Nu woonden wij destijds in een twee onder een kap in een ruim opgezette wijk met tuinen en openbaar groen dus zo zag het er bij ons niet uit. De antenne moest worden gericht en dan zat er een monteur op het dak en eentje keek beneden naar het testbeeld.

       

Er werd heftig heen en weer geschreeuwd tot alles scherp was, de kanalen werden ingesteld ( één Nederlands kanaal, het tweede kwam in 1963 en wij kregen die tv in 1962,  België en ik dacht ook nog een Franse zender) Af en toe werd er wel naar Frankrijk gekeken (of was het een Franstalige Belgische zender)  meestal alleen Nederland en België.

Maar de eerste keer dat ik op onze eigen tv keek was er een aflevering van Ivanhoe, met Roger Moore als held. Ik kan de begintune nog zingen :) Toen ik het nazocht zag ik dat die serie uit 1959 kwam, maar misschien dat die in '62 is herhaald, want de eerste keer naar je eigen tv kijken vergeet ik zeker niet.

Aan de voorkant zaten de aan en uit knoppen, aan de zijkant de kanalenkiezer en de zwarte ring was om scherp te stellen. Er was ook maar een bepaald aantal uren uitzending je moest in de gids kijken wat er kwam en hoe laat. Meestal had mijn vader daar de grootste stem in, behalve als er op woensdagmiddag  voor kinderen een programma was.

Ik moest er aan denken toen ik vannacht slecht sliep en dus even de tv aanzette, met de afstandsbediening en ontiegelijk veel zenders kon vinden, alleen weinig wat me leuk leek. Gelukkig niet, want dan slaap je helemaal niet meer en bij een programma wat je niet erg interessant vindt, val je makkelijker weer in slaap ;) Vandaar dat ik nu deze jeugdherinnering met jullie deel.

 

Reacties (12)

De tekst was zo gegeven. Ik heb er een Esscher die ik in het museum fotografeerde achter gezet, een geel laagje voor contrast en een vlinder uit het kunstwerk er nog eens los uitgehaald en als bovenste laag gebruikt. Een randje zwart-geel er omheen om alles af te maken.Dit is dus het totale resultaat van de opdracht.

Reacties (16)

Met het mooie weer heerlijk nog wat wandelen in het Veerse bos, naar de paddestoelen kijken en genieten van de nazomer.

 

Nu zijn de foto's niet helemaal geweldig, mede doordat de eerste tegen de zon in is genomen, Het gaat maar om het mooie nazomergevoel. Vandaag weer naar de beessies, ik wens jullie een fijne dinsdag toe.

Reacties (12)

Misschien is dit verhaal eng voor mensen die aan arachnafobie lijden, gelukkig heb ik daar geen last van.  Maar kom eerst even mijn verhaal vertellen.

Als ik in het weekend vroeg wakker ben, heb ik meestal geen zin om gelijk mijn bed uit te springen, vaak lig ik nog even lekker te doezelen, of ik zet eventjes de tv op mijn slaapkamer aan en kijk in bed nog naar een programma dat er toevallig is. Nu deed ik deze ochtend het laatste, ik lag naar een aflevering van Dr Pol te kijken, toen er opeens een dikke spin vlak boven mijn gezicht aan zijn draadje naar beneden kwam. In een onwillekeurige reactie, gaf ik het onschuldige diertje een zwieper, waardoor hij opeens verdwenen was.

Daarna dacht ik agossie dat arme beessie, ik zal hem maar even op gaan rapen en buiten zetten. Maar ondanks dat ik overal in mijn slaapkamer heb gezocht was Sebastiaan nergens meer te vinden. Ik had er gewoon een schuldgevoel aan overgehouden. Als ik gewoon het dier rustig in mijn hand had gepakt, was hem niets overkomen en was hij netjes buiten gezet, maar door die onbeheerste zwieper, weet ik niet wat er van hem geworden is. Stel dat hij ergens tussen mijn beddegoed is verdwenen, dan lig ik hem misschien vannacht wel plat, straks voor alle zekerheid mijn bed maar even verschonen al is het geen maandag, misschien red ik er een spinnenleven mee.

p.s. De foto heb ik een jaar geleden gemaakt hier in de tuin bij de keukenmuur, het is dus niet de spin van deze ochtend.

 

Update: Toen ik vanavond mijn bed maar ging verschonen, kwam ik Sebastiaan tegen, het was een flinke spinnenman hoor, hij zat aan het voeteneinde tussen mijn dekbedhoes. Ik heb hem netjes met glas en stukje hard plastic gevangen en hem buiten de deur gezet (nou ja buiten mijn slaapkamerraam) hij spoedde zich onmiddelijk naar het eind van de buitenvensterbank. Ik heb het hor voor mijn raam gelijk goed gesloten, zodat hij niet meer terug binnen kan. Laat hem maar lekker vliegen en muggen vangen buiten.

Reacties (15)

Gisteren weer eens een dagje met mijn zoon op stap geweest, we doen dat wel vaker, samen een museum bezoeken hier in de provincie.  Niet een groot bekend museum, maar een kleintje, ditmaal het bevrijdingsmuseum in Nieuwdorp. Nu weet ik er wel veel van, want mijn vader vertelde er wel over. Maar het was toch een museum dat ons bezoek meer dan waard was. Binnen veel vitrines, met uniformen, uitrustings stukken, tot borden met een adelaar toe. Waar waarschijnlijk alleen de officieren van aten, de manschappen zullen wel geen chic servies hebben gehad, dat waren gamellen en blikken borden of bekers.

Buiten veel groot wapentuig, ik heb er heel wat foto's van, maar ik zet niet alles neer. Maar om deze tank kom je niet heen natuurlijk.

En ik heb ook nog stukken van de Atlantikwall die ze hier weer hebben neergezet gezien, in de kleine bewakings bunkers kon je ook binnen kijken, maar een persoon tegelijk. Er was een brug neergelegd zoals de genietroepen die maakten destijds, alleen heeft de genie deze pas veel later hier gebouwd speciaal voor het museum.

Wat hier ook terecht is gekomen is het noodkerkje van Ellewoutsdijk, dat heb ik speciaal voor John nog extra op de foto gezet.

Er was uiteraard nog veel meer te bekijken, binnen en buiten en ik kan iedereen die daar in de buurt is, of die interesse in de bevrijding van Zeeland (1944) heeft echt wel aanraden om dit museum te bezoeken.

Wij hebben eerst daar nog op het terras wat gedronken en daarna besloten we naar Ritthem te gaan om in het Ritthemse bos nog een wandeling te doen, het fort Rammekens is door de week gesloten, dus daar konden we alleen de buitenkant van zien, maar een flinke wandeling kun je daar ook goed maken (ik voel mijn voeten nog :) )

Aankomst bij het fort Rammekens.

De gesloten maar toch indrukwekkende poort.

Toen we tijdens de wandeling even aan de rand van het bos kwamen, konden we nog een blik op de andere zijde van het oude fort werpen. We waren net voor vijf weer terug bij het huis van mijn zoon en zijn vriendin, hij moest gaan koken voor zij uit het werk kwam en ik ben naar huis gereden en heb bij de visboer hier op het dorp een lekkere portie kibbeling met frietjes gehaald, zodat ik niet hoefde te koken :)

Reacties (9)

Zoals iedere woensdag was ik ook vandaag weer bij mijn kleindochter. Het was niet koud en de zon heeft geschenen, eerst geschommeld en op de trampoline gesprongen. Op de driewieler door de tuin gefietst en natuurlijk ook bellen geblazen. Maar ze vond het leuker om de bellen achterna te lopen en ze te vangen, dus mocht oma bellen blazen  (wat ze altijd graag doet) en Laura heeft ze gevangen .

Toch nog gelukt om foto's te maken waar de bellen ook nog op staan.

En nog meer bellen vangen.

 

Nog een paar weekjes wachten en dan wordt deze jonge dame alweer drie jaar, wat vliegt de tijd toch.

 

Reacties (14)

Goede morgen allemaal, mochten jullie het nog niet weten, volgens mij lijkt het wel herfst al is het volgens de kalender nog een paar dagen zomer ;) Trouwens al zou je het misschien niet denken er zitten twaalf lagen in deze knutsel

Reacties (11)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl