Eindelijk lijkt Molly meer vertrouwen in mij te krijgen, af en toe ligt ze zelfs een tijdje op schoot, maar als ik te lang boven bij de pc ben, komt ze gegarandeerd achter me aan. Nu wil ze dan ook wel de volledige aandacht, ze wandelt over mijn toetsenbord zodat ik een mailtje weer opnieuw kan gaan tikken, vanochtend zag ze zelfs kans om de stroom uit te schakelen, maar vaak zit ze naast me op het werkblad om te kijken of ik alles wel goed doe.

Als ze denkt dat ik teveel naar het scherm kijk in plaats van naar haar, gaat ze het scherm kopjes geven, hopen haar verspreiden, mijn pennenbakje omgooien, kortom dan kan ik dus helemaal niets doen. Als het bedtijd wordt, moet ze van mij dan ook beneden slapen, in mijn slaapkamer mag ze niet komen, die deur laat ik overdag dan ook dicht.  Ik denk dat, mocht ze 's nachts bij me slapen het één heen en weer gewandel over me heen zou worden, zoiets als 'Simon's cat' leuk in een stripverhaal, maar niet in werkelijkheid.

Overdag moet ik soms oppassen dat ik niet op haar pootjes trap, want als ze binnen is loopt ze vaak achter me aan, zeker als ik naar de keuken loop, tja je kunt natuurlijk niet weten of ik wat eetbaars ga presenteren. Ze loopt zo zachtjes dat ik het niet altijd hoor of op een andere manier merk en dan geef ik haar onbedoeld soms een schop, nou ja ik zet mijn been vooruit en dan blijkt ze daar net te staan.  Dan laat ze een verontwaardigde mauw horen ( eigenlijk meer een mieuw ze heeft een zacht stemmetje) en kijkt of ik een moordaanslag op haar heb beraamd. Dan roep ik :"Stomme kat, achtervolg me dan ook niet de hele tijd" Niet aardig van mij, maar ik doe dat omdat ik schrik. Maar eigenlijk is het toch fijn om iets levends om je heen te hebben een dier dat laat merken dat ze het leuk bij je vindt. Toch hoop ik dat ze niet het foefje om de kamerdeur open te maken door krijgt. Gelukkig gaat de deur beneden naar binnen open en niet richting gang, want ik vrees dat ze dan in de kortste keren op mijn bed springt en dat is nou ook weer niet de bedoeling.

Reacties (16)

Vandaag was het dus weer een asieldag, eten geven, soppen, stofzuigen, dweilen, kattenbakken verschonen en wat er nog meer te doen was. Nu kwam ik een vreemd fenomeen tegen. In een kamer waar twee poezen tijdelijk verblijven tot ze hun gouden mandje zullen vinden, kon ik maar eentje zien zitten. Nu zijn de katten soms een beetje schuw of verlegen, dus ik nam aan dat de betreffende dame wel aan zou komen zetten als ik het eten neerzette.

Maar opeens zag ik in een open hok wat bewegen, een kussen met een handdoek eroverheen, scharrelde stiekem richting voerbakje. Als ik keek of dichterbij kwam, lag het kussen stil, maar zodra mijn aandacht op iets anders werd gericht, schuifelde het kussen voort. Het was een komisch gezicht maar ach ik hoefde niet meer naar de ontbrekende dame op zoek te gaan. Ik heb de kamer verlaten en keek door het raam in de deur naar het kussen, daar kwam opeens een koppie tevoorschijn, dat even om zich heen spiedde en daarna op de brokjes aanviel  :)

De kittens waren in een week ook aardig gegroeid en hadden na een uurtje donderjagen met zijn zessen echt behoefte aan een dutje, de cyper die vorige week nog vuile oogjes had is nu helemaal perfect in orde. Hier zie je hem liggen achteraan met zijn kin op het speelmuisje.

 

Een zus (of broer) was nog niet moe genoeg om zich op de stapel te werpen en zat te hopen dat nog één van de andere vijf wilde spelen, al zag het er niet naar uit, de andere twee lagen lekker tegen mamma aan te slapen.

Er staan in hun verblijf twee kattenbakken, een grote voor moeders en een lage met een nog lagere instap voor de kittens, maar nee hoor die gebruiken ze niet, ze klauteren met veel moeite toch in de grote bak van mamma om daar hun minieme keuteltjes neer te leggen en te begraven.

De kinderen van ons tienermoedertje zijn ook aardig gegroeid in dat weekje dat ik weg was, en moeder liet ze nu wat makkelijker op de foto zetten. Al stond de mand wat naar achter en ik wilde geen flits gebruiken, je kunt ze best goed zien zo. Het zwartje keek nieuwsgierig wat ik aan het doen was, maar hij kon er geen chocola van maken zo te zien. Nou ze zijn nog te klein om te plaatsen dus ik kan gelukkig nog een tijd van ze genieten. Inmiddels was er ook nog een zwerfster binnen gebracht die kleintjes heeft gekregen, maar omdat ze zo schuw en bang is, weten we nog niet hoeveel kinderen zij heeft, maar rustig afwachten we zullen het wel zien wanneer ze wat meer op haar gemak is.

Daarnet met Molly even naar de dierenarts geweest want alleen krijg ik de vlooiendruppels niet goed op haar velletje, ik koop altijd bij de dierenarts een middel dat drie maanden werkt en dan neem ik Molly mee en laat gelijk daar de druppels in haar nek doen, dan kan ik dat samen met de assistente doen zeker weten dat het goed gaat en dat ze niet weg kan glippen.Mevrouwtje heeft zowel de heen als de terugweg, prachtige liederen zitten galmen, tophits van op het dak denk ik.  Zo nu lekker een kopje thee zetten. Het was dus weer een dag vol katten, maar wel leuk.

Reacties (10)

Molly had vandaag de wind in haar koppie denk ik. Het begon al vroeg, nog voor ik ging zwemmen. Ze speelde verstoppertje, ging achter een stoel zitten en sprong als ik er langs liep met haar voorpootjes wijd uit op me af, alsof ze een verschrikkelijke aanval op mij plande. Dan landde ze weer en sjeesde met rare bokkensprongen door de kamer.

Dat spelletje herhaalde ze elke keer als ik langs een plek liep waar ze zich verstopte, dansend op haar achterpoten met haar 'handen' wijd op me afspringen, al raakte ze me niet aan, ze scheen zich dol te amuseren met dat spelletje. Na haar ontbijt ging ze maar even buiten spelen en had ik rust om voor ik ging zwemmen nog iets huishoudelijks te doen.

Toen ik na het zwemmen weer terug thuis kwam, viel ze weer aan vanachter een struik en ik moest oppassen dat ik niet over haar struikelde. Want na een paar schijnaanvallen, stortte ze zich ter aarde, vlak voor mijn voeten op haar rug met alle vier de pootjes omhoog. Ik moest haar even op haar buikje kriebelen en toen liep ze gezellig mee naar binnen.

Nu heeft ze een heel zacht mauwtje over zich en af en toe laat ze zich even horen, als ze net binnen komt, of als ik weer thuis ben, maar over het algemeen mauwt ze niet bijzonder vaak. Nadat ik mijn zwempak had uitgespoeld, besloot ik om gelijk mijn bed weer te verschonen, met de warmte van de laatste tijd doe ik dat vaker dan anders. Ik had al een was in de machine zitten en dus gooide ik het beddengoed even op een hoop op de overloop en dacht gelijk even naar de buienradar kijken of ik de was buiten droog krijg, dus ik startte de pc op . Terwijl ik even wachtte tot ik de buienrader kon bekijken, hoorde ik het mauwtje van Molly. Meestal komt ze dan gelijk op het bureau springen en voor mijn scherm zitten of over mijn toetsenbord te wandelen.  Maar nee ze mauwde nog een paar maal en ik keek naar beneden of ze daar zat, maar nee dus. Toch bleef ze mauwen erg ongewoon voor haar. Even kijken waar ze uithing. Ik ging op het gemauw af en zag mijn beddengoed bewegen, ik dacht dat ze weer verstoppertje aan het spelen was en liep voorzichtig op de bewegende stapel af. Maar er volgde geen gekke sprong, alleen nog een zielig mauwtje. Ik pakte de punt van mijn dekbedhoes op en merkte dat ze zich er helemaal in gewerkt had. Voorzichtig heb ik de dame eruit geschud, steeds de hoes een eindje verder omhoog getrokken. En ja hoor uiteindelijk rolde ze eruit. Ze vloog gelijk de trap af, kennelijk erg ontdaan, dat ze zelf geen uitgang meer had kunnen vinden. Nou ik denk dat ze deze grap niet meer uit zal halen. De verdere dag heeft ze maar rustig doorgebracht, een tijdje in de tuin, een wandelingetje door de buurt, even binnen op de krabpaal gelegen en geen gekke bokkensprongen meer gemaakt. Inmiddels is de was al lang klaar, droog en weer in de kast.

 

Reacties (13)

Vandaag was het redelijk te doen op het asiel, er stond een windje dus met zoveel mogelijk dakluiken open en de deuren tussen de binnen en buitenverblijven open, was het te doen. De katten waren verstandig en gingen lekker op de koelste plekken liggen. Er waren weer een aantal katten geplaatst dus die hebben hun eigen huisje nu gevonden. Hopelijk klikt het daar ook, zodat we ze niet meer terug zien in het asiel.

De zes kittens van de ene moeder beginnen nu uit hun mand te klimmen en sjezen met wiebele voetjes door het verblijf. Er zijn veel tussenschotten weggehaald zodat ze de ruimte van vier normale hokken ter beschikking hebben. Moeders heeft het er maar druk mee, want nu willen de kleintjes op de gekste plaatsen opeens wat drinken. Op deze foto lijkt het kitten wel heel erg groot, maar ze zijn slechts vier weken oud. Het beeld vertekent omdat moeder verder weg in haar mandje ligt met wat broertjes en zusjes van deze wandelaar.

Vorige week hadden alle kleintjes nog vuile oogjes (waarschijnlijk een tik van niesziekte) dus die moesten steeds worden schoongemaakt en gezalfd. Nu was alleen het cypertje nog onder behandeling en dat gaat ook al goed vooruit.

Hier zie je beter hoe klein dat spul nog is, zo in de handen van mijn collega. Maar hun oortjes zijn niet meer zo afgezakt als in het begin.  Die zitten al bijna op de goede plek op hun koppie.

Zo cypertje, even flink zijn en je oogjes laten behandelen, dan mag je zo weer terug naar je mamma

Samen even zo'n wurm behandelen gaat veel beter dan alleen, en voor het diertje is het ook nog fijner om het op deze manier te doen.

Bij de andere mammapoes heb ik geen foto's genomen, want daar werd gedronken en moeders is zo blij met aandacht dat ze dan het kroost in de steek laat om even een paar aaitjes te komen halen. Bovendien heeft ze er ook nog een pleegkind bij gekregen en willen we haar niet te veel storen. Ach ja het is ook nog een tienermoedertje ook maar ze doet het prima met twee kinderen van haarzelf en dat pleegkind erbij, knap hoor :)

 

Reacties (12)

Vanochtend weer in het asiel geweest, al waren er wel een hele serie stagiaires aanwezig, ik dacht dat die al voorjaarsvakantie hadden, maar nee dus, dat is pas volgende week. Maar ik ben dus maar even in de quarantaine afdeling bezig geweest. Na hun ontbijt, mochten er een hele serie dames en heren  verplaatst worden naar de kattenkamers, waar de mensen ze kunnen aanschaffen (als het klikt dan) Dit maal bijna allemaal verschrikkelijke kroelkatjes en katers, en sommigen waren ook aardig aan de maat. Tja en in de quarantaine hoeven ze echt geen veertig dagen te zitten hoor. Ik las laatst ergens dat dit woord stamt uit de tijd van de pestepidemie in Italie. Mensen moesten dan veertig dagen afgezonderd blijven om infecties te voorkomen.

Bij het asiel is de quarantaine een stuk korter, Gevonden dieren die niet gechipt zijn blijven sowieso twee weken beschikbaar voor de eigenaar, mochten ze verdwaald zijn of weggelopen. Daarna worden ze door de dierenarts steriel gemaakt en gechipt, als dan de gezondheid goed is en de hechtingen verwijderd zijn, dan pas komen ze in de gewone afdeling terecht. Vandaag dus een zestal verhuisd, dan blijven ze even in een hok van de kamer om de andere bewoners te kunnen zien en ruiken en na een dag krijgen ze dan hun betrekkelijke vrijheid in kamer en buitenren.

                                           

Fender was een kerel die ik er wel bij had willen hebben, maar Molly tolereert geen vreemde kat in huis, dus zij heeft de oudste rechten hier en zal dus kat alleen blijven, ze heeft al genoeg meegemaakt in haar leventje voor ze bij mij kwam. Maar die grote zwarte kater, een knuffelkat al zou je dat op het fotoke niet zeggen, heeft bij mij een apart plekje in mijn hart. Zo af en toe kom je een dier tegen waar je iets extra's voor voelt. Ik hoop dat hij goed terecht gaat komen, ik gun hem een prima mandje bij lieve mensen thuis. Maar goed dat je die niet allemaal mee neemt, want dan heb je in no time natuurlijk een hoop dieren rondlopen. In de negentien jaar dat ik nu al dit werk doe, ben ik al heel vaak van die dieren tegen gekomen en ze allemaal meenemen, nee dat doe ik maar niet.

Iemand vertelde nog dat ze een leuk telefoongesprek had gehad. Er was naar het asiel gebeld en iemand had gevraagd naar dieren die we hadden. Mijn collega die de telefoon aannam, vertelde over een Drentse Patrijs. Waarop aan de andere kant werd gezegd dat ze een hond wilden en geen vogels :)

 

Reacties (12)

Toen ik terug thuis kwam van boodschappen halen, hoorde ik dat er boven in mijn slaapkamer een schuifdeur van mijn kast openging. Oeps zou er iemand binnen zijn gekomen? Nu was er aan de buitenkant van mijn huis nergens iets van braaksporen te zien en ik doe altijd alles op slot en er staan geen ramen wijd open. Dus toch maar even moedig boven gaan kijken. Nu kwam halverwege de trap Molly me al tegemoet, die was niet in paniek dus er was geen vreemde in huis. De kinderen hebben wel een sleutel maar op mijn vraag of er iemand was, kwam ook geen antwoord. Mijn kast stond wel open en er lag kleding op de grond, die op de hangertjes had gehangen, vreemd, want ik wist zeker dat ik de kast niet open had gelaten. Alles weer opgeruimd en de kast dicht geschoven.

Nou ja nu ik toch boven was , kon ik gelijk even kijken naar de mail. Inmiddels was Molly me achterna gelopen en ging weer lekker irritant steeds heen en weer lopen tussen mijn toetsenbord en het scherm, ze wilde wat aandacht denk ik. Ik heb haar naast me op het werkblad geduwd en wat geaaid zodat ze ook haar portie aandacht weer had.

Even een foto van haar genomen en weer verder mijn mail afhandelen, ze ging naar mijn slaapkamer toe, opeens hoorde ik de kastdeur weer, nou bleek dat mevrouw de deur zelf openschuift en dan aan mijn kleren gaat trekken om een lekker zacht bedje onder in de kast te maken. Dus het was een katse inbreker, maar wel lastig, ik zal in de rails van de deur een soort stop moeten maken, zodat niet al mijn kleding straks ophalen heeft van nageltjes en ook nog onder de haren komt te zitten. Nu misschien moet ik toch de deur beneden maar dichthouden en die kleine kraai beneden laten blijven, anders zie ik geen oplossing voor dit probleem.

Reacties (13)

Gister was mijn zoon even een bakkie komen doen en we zaten gezellig samen aan de koffie , toen de voordeurbel ging. Ik dacht dat het wel weer een collecte zou zijn , maar ach die mensen geef ik meestal wel wat alleen al omdat zij dat toch maar doen, voor welk goed doel dan ook. Maar nee het was mijn buurvrouw, die zei : "Je moet even komen want het gaat niet goed met je kat, die is gevallen en ligt bij mij in de tuin, ze kan geloof ik niet meer lopen"  Nu ik gelijk het vervoersmandje voor de dierenarts gepakt en met haar mee gegaan, mijn zoon liep ook mee om eventueel te helpen. In de achtertuin van mijn buren lag Molly op het gras te hijgen. Toen ik er heen liep, was er een heel gevolg achter me, de buurvrouw, de buurman en mijn zoon. Dat was haar kennelijk teveel en ze hees zich overeind en vloog in paniek de schutting op alsof het een ladder was. Maar de verkeerde schutting, want daarachter woont Zwarte Simon, en die was ook in zijn tuin, ik hoorde een gekrijs en zag in een flits Molly weer terug over de schutting gaan, maar weer een foute afslag nemen, de tuin van Dumpy in, ook al een kat waar ze mee overhoop ligt.  Weer een gegil en daarna zag ik een glimp van een voorbij vliegende Molly in de voortuin, en nu wel de goede kant op.

 

Ik pakte mijn vervoersmandje en bedankte de buren voor hun attente optreden, met mijn zoon dus weer richting huis. Voor de achterdeur lag Molly uit te blazen maar toen ik de deur voor haar openhield, zag ik dat ze behoorlijk mank liep. Maar na die klauter- en renpartij dacht ik dat ze echt niets gebroken zou hebben, want dan was ze geen drie schuttingen over gekomen. Ze mankte naar boven en is op mijn bed gaan liggen. Ik heb haar maar met rust gelaten en ik had ook een afspraak om op de verjaardag van mijn vriendin te komen die middag. Daar bij de thee en het gebak, zat ik toch niet helemaal prettig, en er was een hoop visite, dus mijn vriendin had het ook druk met heen en weer lopen, na een uur ben ik toch maar naar huis gegaan. Mijn vriendin begreep wel dat ik niet echt op mijn gemak zat. Thuisgekomen, was Molly weer naar beneden gekomen en lag nu op mijn plekje van de bank te slapen. Maar toen ze, na een tijd te hebben geslapen, van die bank af sprong had ze duidelijk heel veel pijn en haar achterkant viel bijna om. Ik gekeken wie de DA van dienst was en het was iemand waar ik ook veel vertrouwen in heb, ik ben daar ooit ook met Shadow eens geweest, toen die in het weekend hulp nodig had. Ik dacht misschien kan ik een pijnstiller halen. Maar hij wilde haar toch zien, al dacht hij net als ik dat ze niets gebroken zou hebben. Wanneer een een achterpoot uit de kom was, zou hij dat ook gelijk kunnen zetten terwijl dat de volgende dag al niet meer zou kunnen.

Molly in het vervoersmandje, en ik om half zes bij de da op de stoep. Hij keek haar onder geblaas en gemauw goed na (wel eerst een pijnstillende prik gehad) maar hij kon zo niets duidelijks vinden. Dus er moesten foto's worden gemaakt, omdat er misschien een scheurtje of toch een breuk in het bekken kon zijn. Daarvoor moest ze onder narcose, dus ik werd naar huis gestuurd hij zou me bellen als hij meer wist, misschien zou ze dan pas vandaag opgehaald kunnen worden. Nou ik neem liever een slapende kat mee naar huis maar als dat niet kan dan moet het maar. Gelukkig belde hij dat hij op de foto's ook niets kon zien en dat ik haar om kwart over zeven op kon halen, hij zou haar een prikje geven om de narcose weer op te heffen. Ik blij dat er niets heel ergs aan de hand was en om tien over zeven stond ik weer op het erf bij de da. Molly kreeg nog een anti pijn prik en ik kreeg een flesje pijnstiller voor komende week mee, zolang ze niet normaal haar pootje gebruikt moet ze binnen blijven, mocht ze niet beteren dan eind volgende week naar de eigen dierenarts om meer pijnstilling , want dan kan er een knieband gescheurd zijn.

Goed ik ga haar nu haar druppeltjes geven en voor mijzelf koffie zetten om de dag te beginnen.

 

Update

Vanochtend leek ze wel wat vooruit te zijn gegaan, ze steunde heel voorzichtig af en toe op het pijnlijke pootje. Maar eigenwijs als ze is, toen ik aan het aanrecht bezig was, wilde ze er bij komen, sprong en miste, ze klapte dus weer op de grond en dus hangt nu haar pootje weer in de hoogte. Tja de pijnstillers werken zo goed dat ze niets voelt en dus denkt alles weer te kunnen. Dat was niet zo handig natuurlijk, hoge krabpalen kun je weg halen, maar een aanrecht, nee dat zit vast in de keuken en ik heb een open keuken. Ach hopelijk heeft ze het onthouden en gaat dat niet weer proberen.  Ook had ze last van constipatie , plassen ging wel, maar na advies van mijn eigen dierenarts, heb ik een theelepel slaolie door het eten gemengd en yess daarnet produceerde mevrouw een paar kleine keutels, de darmen werken dus weer gelukkig. Dat een mens blij kan zijn met een stinkende keutel, tja dierenvrienden hebben een tic wat hun dieren betreft denk ik.

Reacties (16)

Naast mijn huis staat een hoge den, die steekt boven de huizen uit, en van de week zag ik dit voor het eerst, vanochtend heb ik er een foto van gemaakt, hier het eerste zoekplaatje.

 

 

 

 

 

Ja jullie zien het goed, hoog en droog, tenminste op dat moment, inmiddels is er weer een forse donderbui voorbij getrokken met wat plensregen.

Nu dus nog even dichterbij om het goed te kunnen zien.

Even een lekkere tak uitzoeken.

En daar lekker languit op gaan liggen, misschien vliegt er zo wel een vogeltje in mijn bekkie ;)

 

Reacties (14)

Vandaag weer in het asiel aan de slag geweest, zoals iedere dinsdag. Met emmers sop, stofzuiger en vloermop, de kamers van de dames en heren weer spic en span gemaakt. Hun toiletten verschoond hun waterbakken en etensbakjes gevuld, twee heren hun medicatie gegeven, kortom weer goed aan de gang geweest. Toen werd het koffietijd en als extraatje hadden we een nestje van vier kittens mee naar de kantine genomen. Dan heb je geen ander amusement meer nodig, die vier speelden beslopen elkaar, probeerden elkaars staartjes te pakken te krijgen, heerlijk om dat zo aan te zien.

Ze gaan binnenkort naar een pleeggezin zoals we de meeste kittens aan een normaal huishouden willen laten wennen, met kinderen, honden en allerlei ervaringen zodat ze makkelijk plaatsbaar zijn als hun tijd voor eigen personeel is gekomen. Toen we weer aan de slag waren gegaan, moest ik nog even iets in de kantine doen en daar lag het hele spul uitgeput in de mand, gezellig met zijn viertjes. Ik heb snel mijn telefoon gepakt en een foto gemaakt van de dames en heren.

Ik heb de deur van hun bench maar dicht gelaten, anders werden ze wakker en dat vond ik zonde dus dan maar een foto met de tralies ervoor.

Reacties (11)

Goede morgen ik ga weer naar buiten, gisteren heb ik op mijn kleindochter gepast, of ik daar nu zit te snotteren of thuis op de bank, dat maakt niet veel verschil. Als ik overeind blijf, gaat het hoesten wel minderen, maar in de nacht als ik lig, kan ik niet slapen door het gehoest. Ik krijg dan kennelijk teveel slijm binnen dat opgehoest moet worden en rechtop slapen lukt me niet. Maar al met al gaat het gelukkig wel vooruit, al zal ik morgen nog maar niet gaan zwemmen vrees ik.

Molly mag sinds vorige week donderdag naar buiten en die geniet ervan. Eerst bleef ze in de buurt, maar later breidde ze haar actieradius uit, wat diverse botsingen met zwarte Simon, de buurkat tot gevolg had. Ach ze moeten het samen maar uitzoeken, al komt ze af en toe verontwaardigd krijsend naar binnen hollen.

Nu met de warmte zoekt ze buiten wel wat schaduwplekjes op kijk maar.

Hier nog vlak bij de achterdeur, zodat ze bij onraad naar binnen kan sjezen.

Hier bij de zijkant van het huis, onder het oude bankje, in de rug gedekt, maar al wat moediger en verder van de deur.

Zo nu de boodschappen gaan doen, onder andere weer een nieuwe lading papieren zakdoekjes halen .

Reacties (8)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl